چرا اسلام طلاق را تحریم نکرد ؟

اينجا یک سوال مهم پيش می آيد و آن اين است که اگر طلاق تا اين اندازه مبغوض است كه خداوند مرد اينكاره را دشمن میدارد پس چرا اسلام طلاق را تحريم نكرده است؟
چه مانعى داشت كه اسلام طلاق را تحريم كند و فقط در موارد خاص و معينی آن را مجاز بشمارد؟
به عبارت ديگر آيا بهتر نبود كه اسلام براى طلاق شرايط قرار میداد و تنها در صورت وجود آن شرايط به مرد اجازه طلاق میداد؟

پرسش :

مردی که به خواستگاری خانمی می رود و یکی از شرایط خانم این است که باید وکالت بلاعزل برای طلاق به او داده شود.آیا چنین مطلبی از نظر روانشناسی توصیه می شود؟
از نظر دینی چطور،آیا دین در این زمینه توصیه ای دارد؟
اینکار برای مرد چه پیامدهایی منفی می تواند داشته باشد؟ آیا چنین کاری در زندگی مشترک آنها هم تاثیر منفی خواهد گذاشت؟
با تشکر فراوان

وکالت برای اعمال طلاق با حق طلاق زن متفاوت است و یکی نیست ما برای زنان موردی به عنوان حق طلاق نداریم ، بلکه تفویض وکالت برای اعمال طلاق را داریم که به اشتباه به عنوان «حق طلاق» از آن یاد میشود.

طلاق به معنای انحلال عقد نکاح دائم با رعایت تشریفات ویژه است و مطابق ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی ، مرد هرگاه بخواهد میتواند زوجه دائمی خود را طلاق دهد اما برخی مردها هم هستند که یا با شرط همسرشان یا با اختیار خودشان ، برای اجرای این حق به زوجه وکالت میدهند تا هر زمان خواست بتواند به وکالت از مرد خودش را طلاق دهد.

اما وکالت در طلاق چه مقرراتی دارد؟

1_ گرفتن وکالت">وکالت زن در طلاق از مرد به دو روش امکان پذیر است یا به صورت شرط ضمن عقد نکاح که در سند ازدواج درج می شود و یا به صورت مراجعه به دفترخانه اسناد رسمی و اخذ وکالت در طلاق از زوج.

اگر زوج خارج از کشور باشد اعطای وکالت از طریق تنظیم وکالتنامه طلاق در سفارت یا کنسولگری ایران نیز می باشد.

اگر زنی وکالت طلاق از همسرش داشته باشد چه این که این وکالت به عنوان شرط در سند ازدواج درج شده باشد و یا در طول زندگی مشترک به صورت رسمی در دفتر اسناد رسمی اخذ شده باشد و یا توسط کنسولگری (سفارت) ایران در خارج از کشور تنظیم شده باشد ، به منزله بی نیازی زن از مراجعه به دادگاه و اخذ گواهی عدم امکان سازش نیست.

عبارت هایی چون اعطای حق طلاق ، حق طلاق زن ، وکالت در طلاق ، وکالت زن در طلاق ، وکالت در طلاق زوجه ، وکالت تام طلاق ، وکالت بلاعزل طلاق همگی مفهوم و منظور یکسان دارد و به این معنی که مرد در خصوص طلاق به همسرش یا هر شخص دیگری وکالت اعطا کند که این وکالت مرسوم است یا ضمن عقد نکاح باشد و در سند ازدواج به عنوان شرط وکالت ( شرط نتیجه ) درج گردد و یا این که زوج به طور مستقل با حضور در دفترخانه اسناد رسمی وکالت رسمی در طلاق به زوجه و یا شخص دیگری اعطا کند.

طلاق چون منحصراً به اراده و خواست شوهر است و زن جز در موارد مشخص و معینی نمی تواند از ادامه زناشویی رهایی یابد ، چارهای اندیشیده اند که زن به وسیله وکالت در طلاق بهرهمند شود ولی چون وکالت از عقود جایز است که هر یک از طرفین میتوانند آن را منحل نمایند و شوهر می توانند با دادن وکالت در طلاق به زن خود او را عزل کند ، آن را به صورت شرط ضمن عقد نکاح یا عقد لازم دیگر قرار میدهند .

هم مرد ( زوج ) و هم زن ( زوجه ) می توانند به هرکس که بخواهند وکالت در طلاق یا همان حق طلاق را اعطا کنند.

به طور کلی برای هر عمل حقوقی و مراجعه به دادگاه میشود وکالت داد .

شاید شما بارها کلمه حق طلاق را شنیده باشید .
آیا اطلاع دارید حق طلاق چیست و به چه صورت است؟
همان گونه که می دانید مطابق با ماده 1133 قانون مدنی ، حق طلاق به دست مرد است ولی مرد می تواند اجرا کردن حق خود در طلاق را به هر شخص دیگری و یا حتی همسرش وکالت بدهد.